فغان! که سرگذشتِ ما

سرودِ بی‌اعتقادِ سربازانِ تو بود
که از فتحِ قلعه‌ی روسبیان
بازمی‌آمدند.
باش تا نفرینِ دوزخ از تو چه سازد،
که مادرانِ سیاه‌پوش
ــ داغدارانِ زیباترین فرزندانِ آفتاب و باد ــ
هنوز از سجاده‌ها
سر برنگرفته‌اند!*

گرامی باد بیست و چهارمین سالگرد کشتار زندانیان سیاسی در دهۀ شصت.
یاد و راهشان تا ابد جاودانه و پر رهرو باد.

* آخر بازی احمد شاملو از دفتر ترانه‌های کوچک غربت

** برای مطالعۀ سایت کانون زندانیان سیاسی ایران (در تبعید) اینجا کلیک کنید