چریک فدایی خلق رفیق زهرا بهکیش با نام مستعار اشرف در سال ۱۳۲۵ به دنیا آمد. پس از پایان تحصیلات متوسطه وارد دانشگاه شد و پس از کسب مدرک لیسانس در رشته فیزیک در مقطع دبیرستان به شغل آموزگاری مشغول شد.
رفیق اشرف به خاطر مخالفت با رژیم دیکتاتور پهلوی از تدریس محروم شد. او پس از ارتباط با سازمان چريکهای فدایی خلق ایران به این سازمان پیوست و به زندگی مخفی روی آورد.
رفیق اشرف پس از قیام تودهها در سال ۱۳۵۷ در بخش انتشارات سازمان فعالیت میکرد و پس از انشعاب (اقلیت و اکثریت در سازمان)، رفیق اشرف با منشعبین اقلیت همراه شد و مسئول کمیته محلات و همچنین عضو کمیته اجرایی تشکیلات سازمان بود.
محل سکونت رفیق زهرا بهکیش (تهران) در سحرگاه سوم شهریورماه سال ۱۳۶۲ در محاصرهی پاسداران سیاهی و مزدوران رژیم ارتجاعی جمهوری اسلامی قرار گرفت و بدین ترتیب وی توسط سپاه پاسداران دستگیر شد اما او در لحظهی دستگیر شدن، اقدام به خوردن سیانور خود کرد تا زنده به دست مزدوران رژیم نیفتد ولی برخی منابع تایید کردهاند که مزدوران رژیم توانسته بودند او را به موقع به بیمارستان برسانند و او را نجات دهند؛ سپس رفیق را به زیر شکنجه برده تا شاید بتوانند اطلاعاتی را از اعترافات احتمالیاش به دست بیاورند. رفیق زهرا بهکیش پس از چندین روز تحمل شکنجههای مزدوران رژیم به قدرت رسیده و وابسته به امپریالیسم جمهوری اسلامی زیر شکنجه شهید میشود. برخی بر این باورند که رفیق زهرا بهکیش را در خاوران _محل دفن زندانیان سیاسی در قتل عام سال ۱۳۶۷_ دفن کردهاند.
رژیم خونخوار جمهوری اسلامی همچنین چهار برادر او را در مقاطع مختلف اعدام و یا ترور کرد.
محمدرضا بهکیش (اقلیت) در سال ۱۳۶۰ در محلی که در حال توزیع نشریات سازمان (اقلیت) بوده است توسط پاسداران به گلوله بسته شد؛ محسن بهکیش (اقلیت) در سال ۱۳۶۴ اعدام شد؛ محمدعلی بهکیش (اقلیت) در سال ۱۳۶۷ اعدام شد و نفر چهارم محمود بهکیش (اکثریت) در سال ۱۳۶۷ اعدام شد.
رفیق زهرا بهکیش (اشرف) همسر چریک فدایی خلق، رفیق سیامک اسدیان (اسکندر) از رهبران سازمان چریکهای فدایی خلق ایران (اقلیت) بود که در ۱۳ مهرماه ۱۳۶۰ در درگیری با پاسداران در منطقه آمل به شهادت رسید.
یادش گرامی و راهش پر رهرو باد!
پریسکه 