آواتار ناشناخته

دریاچه گتوند ۴۱ روستا را زیر آب و صدها روستایی را بیکار کرد

وقتی از ۱۶ سال پیش عملیات ساخت سد گتوند در استان خوزستان به عنوان پر هزینه ترین و بزرگترین پروژه سد سازی در ایران آغاز شد، اهالی ۴۱ روستا که قرار بود در آب دریاچه سد غرق شوند، نمی دانستند چند سال بعد باید همه زندگی خود را در روستا بگذارند و از آنجا بروند به جایی که دیگر نه می توانند زمین کشاورزی داشته باشند نه چراگاهی برای دام.
تا اینکه برای افتتاح سد که باید در سال ۹۲ انجام می شد، به تعدادی از روستاییان گفتند، براساس قانون باید برای انجام این پروژه ملی با شرکت آب و نیرو به عنوان سازنده سد گتوند در خوزستان همکاری کنند و از روستاهای خود خارج شوند تا آب سد، خانه آنها را پر کند.

دریاچه گتوند ۴۱ روستا را زیر آب و صدها روستایی را بیکار کرد به خواندن ادامه دهید

آواتار ناشناخته

مصر از زبان یک کودک

این ویدئو گفتگو با یک پسر بچه ۱۲ ساله مصری را نشان می دهد. طرح مسایل سیاسی و اجتماعی مصر، پاسخ هائی که وی به سؤالات می دهد و اظهار نظرش در مورد اخوان المسلمین جلب توجه می کند.
با این که پحش این گفتگو (مارس ۲۰۱۳) قبل از تحولات اخیر مصر بود ولی با تحولات اخیر و برکنار شدن اخوان المسلمین از قدرت، این ویدئو دوباره مورد توجه قرار گرفته است.

ترجمه و زیر نویس فارسی از چریک های فدائی خلق ایران
http://www.siahkal.com

آواتار ناشناخته

کانادا و لاپوشانی جنایات دهه شصت!

 اخیرا خبری مبنی بر اینکه «پارلمان کانادا اعدام های سال ۶۷ را، جنایت علیه بشریت خواند» در سایت های خبری درج و در فیسبوک و توییتر به اشتراک گذاشته شد. براستی پس از خواندن این مطلب چه باید گفت؟ آیا بایستی به به و چه چه کرد و در بوق و کرنا دمید که: «هورا، بالاخره پس از ۲۵ سال کشتار و جنایات تابستان ۶۷ بعنوان جنایت علیه بشریت به رسمیت شناخته شده است ؟»  یا بایستی  بیشتر تامل کرد و به تفکری که آرام و بی صدا در پشت آن تیتر با «عظمت» خوابیده و به سادگی قابل مشاهده نیست، توجه و دقت  بیشتری مبذول داشت؟ آيا نبايد بالاخره عليه اين عادت بد به پاخاست که چرا ما ايرانيان  به اخباری که اندک ظاهر خوشايندی دارند دل خوش می کنيم؟ و يا اين چه توجيھی است که ياد گرفته ايم زمانی که مورد انتقاد قرار می گيريم، بگوئيم بالاخره بايد بين بد و بدتر يکی را انتخاب می کردیم.

در ایران، پس از قیام مردمی ۲۱ و ۲۲ بهمن ۵۷ و از همان بدو روی کار آمدن جمهوری ننگین و جنایتکار اسلامی،  تعداد بی شماری از مخالفین رژیم  شکنجه و اعدام شدند و بسیاری دیگر به ناچار جلای وطن کرده و درکشورهای دیگر سکنی گزیده اند. اکثر اعدام شدگان آن سال ها از اعضا و هواداران سازمان های سیاسی چپ یا از اعضا و هواداران سازمان مجاهدین خلق بودند. این سازمان های سیاسی  با حرکت و مبارزات انقلابی شان  در دوران حکومت پهلوی علیه ظلم  و نابرابری جنگیدند  و با قیام  مردمی در بهمن ۵۷ به پایگاهی توده ای در بین مردم دست یافتند. در ادامه با به بیراهه رفتن مسیر انقلاب بزرگ شان از پا ننشستند و برای حفظ دست آوردهای انقلابی و مردمی شان به حرکت و مبارزات خود ادامه دادند، مبارزاتی که منجر به دستگیری و قتل و کشتار بسیاری از آنان در دهه شصت  شد و لقب بزرگترین جنایت علیه بشریت در تاریخ ایران را بر پیشانی جمهوری اسلامی حک نمود. به شهادت بسیاری از جان بدربردگان آن سال ها، بیشترین تعداد کشته ها پس از سی خرداد ۶۰ و سرتاسر سال   ۶۱ و تا اوائل سال ۶۲ صورت گرفته است؛ جنایتی فراموش نشدنی که طی آن گاهی هم زمان بیش از ۱۰۰ زندانی را تیرباران می کردند. بی شرمانه تر آنکه پول گلوله هایی را که با آن جان جگر گوشه های پدران و مادران را گرفته بودند از آنها طلب می کردند و سپس ساک  یا وصیت نامه اعدامی را به خانواده ها تحویل می دادند.

کانادا و لاپوشانی جنایات دهه شصت! به خواندن ادامه دهید

آواتار ناشناخته

نگاهی به شرایط کار و مبارزات کارگران در خرداد ماه !

اخبار زیر منعکس کننده گوشه ای از شرایط زندگی و کار و مبارزه کارگران ایران در خرداد ماه سال جاری (۱۳۹۲) و موقعیتی است که سرمایه داران زالو صفت برای کارگران ما به وجود آورده اند. این اخبار در خود رسانه های رژیم نیز (عمدتاً در گزارشات ایلنا) انعکاس یافته اند.

«زمانی که فردی به فردی دیگر آسیب جسمی وارد می آورد، آن هم آسیبی که به مرگ وی بیانجامد، این را ما قتل غیر عمد می نامیم؛ و هنگامی که شخص ضارب از پیش بداند که آسیب وارده به مرگ طرف مقابل منجر خواهد شد آنگاه عمل او را قتل عمد می نامیم. هنگامی که جامعه صد ها پرولتر را در چنان وضعی قرار می دهد که آن ها بطور حتم به دام مرگی زودرس و غیر طبیعی می افتند، مرگی به همان اندازی ناشی از اعمال خشونت که مرگ در اثر شلیک گلوله و یا به ضرب شمشیر، وقتی جامعه هزاران انسان را از شرایط لازم حیات محروم ساخته و آن ها را در شرایطی قرار می دهد که در آن قادر به زندگی کردن نیستند، وقتی که آن ها را به زور چوب قانون مجبور می سازد که در این شرایط بمانند تا مرگ که نتیجه اجتناب ناپذیر این شرایط است فرا رسد وقتی جامعه می داند و به خوبی هم می داند که این هزاران نفر اجباراً قربانی این شرایط خواهند شد، و با وجود این، شرایط مربوطه را برقرار نگاه می دارد، این عمل جامعه یک نوع قتل عمد است درست مثل قتل عمد توسط یک فرد؛ قتلی پنهانی و خائفانه، قتلی که هیچ کس نمی تواند در قبال آن از خویشتن دفاع کند. قتلی که ظاهراً قتل نیست، زیرا که کسی قاتل را نمی بیند، زیرا که مرگ این قربانی چونان مرگی طبیعی به نظر می آید چرا که در آن، تعرض به عمل آمده بیشتر ناشی از بی عملی است تا انجام وظیفه. ولی در هر حال در اینجا ارتکاب به قتل عمد، محرز است» (فردریش انگلس، «وضع طبقه کارگر در انگلستان»)

نگاهی به شرایط کار و مبارزات کارگران در خرداد ماه ! به خواندن ادامه دهید

آواتار ناشناخته

«نه می بخشیم، نه فراموش می کنیم»

 نه می بخشیم، نه فراموش می کنیم: عبارتی کلیدی در تضمین پیشروی بسوی بهبودی فرد و جامعۀ آسیب دیده
نورایمان قهاری، دکتر روانشناس . متن سخنرانی در چهارمین گردهمائی سراسری درباره کشتار زندانیان سیاسی در  ایران.  یوتبوری، سوئد – دهم سپتامبر ۲۰۱۱

دکتر نورایمان قهاری- روانشناس

دکتر نورایمان قهاری- روانشناس

مطمئنا برخی از شما در مورد طوفانی که اخیرا در آمریکا آمده بود شنیده اید.  آن را طوفان قرن نامیدند، بخاطر شدت و مقدار تخریب و خسارتی که ببار آورد. سی نفر در سراسر آن کشور جان خود را از دست دادند، و شدت فشار آب، در اثر بارانی که آمده بود، انقدر زیاد بود که بسیاری رودخانه ها طغیان کردند.  واکنش مردم در برابر این طوفان احساس همدردی با قربانیان و کمک رسانی به آنان بود. بطور نمونه، برخی از هتل ها و سوپرمارکت ها برای کسانی که خانه هاشان را از دست داده بودند مواد خوراکی و غیره فرستادند. این نوع واکنش از طرف مردم تنها بدلیل این نبود که این واقعه در امریکا اتفاق افتاده است، بلکه ما بعد از زلزلۀ بم و ژاپن و فجایع طبیعی  دیگر هم چنین واکنش هایی را دید ه ایم.   به خواندن ادامه دهید

آواتار ناشناخته

دهکده جهانی‌، دوره دیکتاتوری مطلق سرمایه داری

اگر خط اصلی‌ این دوره، یعنی‌ مرحله گذار جهان کنونی به سمت ” دهکده جهانی‌ ” و ابعاد آن به روشنی دیده نشود، نمی توان رویدادهای مربوط به این دوره را بدرستی ارزیابی کرد. تحولات برق آسای پدیده‌های اجتماعی و معماری پیچیده افکار و تعیین ذائقه و سلیقه عمومی‌ توسط دستگاه‌های تبلیغاتی، امکان دیدن وتشخیص را از همه می‌‌گیرد.
مرحله کنونی حاکمیت امپریالیسم که “به نام جهانی‌ سازی” یا “دهکده کوچک جهانی” نامیده می شود، چیزی نیست جز دیکتاتوری مطلق سرمایه امپریالیستی بر جهان، دیکتاتوری مطلقی‌ که همه اجزای ریز و درشت زندگی‌ بشر را طراحی‌ و تعیین می‌کند، همه تولیدات مادی و فرهنگی‌ جهان را انحصاری کرده و مطابق با نیاز‌های امروز خود به همه چیز تغییر شکل می دهد.
بحران کنونی نه فقط بحران اقتصادی که بحران هویتی و درماندگی انسان از زندگی‌ در جهان الکترونیکی و بحران مرحله گذار نظام سرمایه داری به سوی دهکده جهانی‌ است. با سیر نجومی سود و گسترش بازار جهانی‌ و رشد سر سام آور تکنولوژی، دیگر پدیده هایی مثل “ملت” و “دولت مرکزی” و تقسیم بندی جهان و جوامع بشکل کنونی و شیوه زندگی‌ امروز بشر برای صاحبان این جهان کار کردی ندارد جای آن باید “جامعه فرا ملی‌” با حاکمیت “کمپانی فراملیتی” قرار بگیرد.

دهکده جهانی‌، دوره دیکتاتوری مطلق سرمایه داری به خواندن ادامه دهید

آواتار ناشناخته

كدام ملاحظات، دوستان؟

برای كسی چون من كه به دلیل ناراحتی جسمی نمی‌تواند برای دفاع از حق خود سلاح بردارد و ناگزیر است تنها به قلم زدن اكتفاكدام ملاحظات، دوستان؟ كند، ادامه مبارزه از خارج كشور فقط در صورتی قابل توجیه است كه سرپوش اختناق پلیسی مجالی برای تنفس آزاد، برای نوشتن و گفتن، باقی نگذارد.
امیدوارم دیگر چنان وضعی پیش نیاید، هر چند كه همین حالا هم شرایط بدبینانه كم نیست و می توانم بگویم كه چهار دقیقه مجال سخن گفتن (كه آن را باید، آزادی صادق خانی، نامید) غنیمت مغتنمی‌ نیست، عطائی است كه بدون گشاد دستی می‌توان به لقای آقایان بخشیدش.

– البته در این مورد خاص باید این را هم بگویم كه من استفاده از وسایل ارتباطی دولتی را اصولا در هیچ شرایطی برای روشنفكران تجویز نمی‌كنم. وسایل ارتباط جمعی دولتی، مفت چنگ روشنفكران دولتی!- هیچ دولتی آن قدر آزاده نیست كه سخن منتقدان خود را تحمل كند. پس اگر كرد حتما كلكی در كار است… برنامه اجتماع زنان را در تلویزیون تماشا كردید؟ – خوب، این یك چشمه اش!… اجتماع زنان را (ظاهرا بدون سانسور!) در تلویزیون نمایش دادند به خواندن ادامه دهید

آواتار ناشناخته

زندگی میلیونها خانواده کارگری چگونه میگذرد

از اوایل سال گذشته به این سو و با گرانی های سرسام آوری که طی دوسال گذشته بوجود آمده است مسئله معیشت میلیونها خانواده کارگری و دیگر اقشار زحمتکش جامعه بیش از هر زمان دیگری در مرکز توجه همگان قرار گرفته است و بیش از همیشه این پرسش مطرح است که کارگران با این دستمزدها چگونه زندگی میکنند. برای پاسخ به این پرسش آنرا بی هیچ مقدمه ای با یک مربی آموزش رانندگی، یک راننده تاکسی، یک کارگر جوان و یک کارگر میانسال در میان گذاشتم.

زندگی میلیونها خانواده کارگری چگونه میگذرد

حسن محمدی مربی آموزش رانندگی در این باره می گوید : من ماهیانه تقریبا ۶۵۰ هزارتومان می گیرم، ماشین هم مال خودم نیست ماهی ۴۰۰ هزارتومان کرایه خانه می دهم با ۴ میلیون پول پیش، خوب با این حقوق، سهم من از زندگی فقط غصه و حسرت است من باید پاسخگوی همه کم و کاستی های خانواده ام باشم، اما هیچکس پاسخگوی من نیست من از ۷ صبح تا ۷ شب هرچه گاز می دهم به گرد پای گرانی و تورم نمی رسم. حقوق من ثابته، اجناس هی بالا میرن، بچه ها بزرگتر میشن و خرج شون هم بیشتر، من مانده ام با این حقوق چکار کنم فقط امید من اینه که هرچه زودتر این وضعیت تغییرکند. به خواندن ادامه دهید

آواتار ناشناخته

کابوس اجاره خانه

همه حساب و کتاب های زندگی اش به هم می ريزد، وقتی صاحب خانه از پشت تلفن می گويد يا بايد ۴۰۰ هزار تومان روی اجاره اش بگذارد يا اين که خانه را تخليه کند. حال کسی را دارد که يک سطل آب يخ روی سرش ريخته اند، مبهوت است و نمی داند بايد چه تصميمی بگيرد.
با اين اوصاف بايد ماهانه يک ميليون و ۱۰۰ هزار تومان کرايه خانه بدهد و اين جدای از اقساط ماهانه ای است که بايد پرداخت کند. زن و شوهر کفش آهنی به پا می کنند و راهی بنگاه های مسکن می شوند. رفت و آمدی دو هفته ای که در آخر نتيجه اش می شود ماندن در همان خانه و افزودن ۴۰۰ هزار تومان به اجاره آقای موجر.

گرانی اجاره بهای ساختمان در تهران پابه پاي گرانی مسکن پيش می رود و هرسال اين مستاجرها هستند که با پيشنهادهایسرسام آور صاحب خانه ها مواجه می شوند. آن ها مجبورند مبالغی هنگفت را به عنوان اجاره بها به صاحب خانه ها بپردازند. دراين بين اما بايد مستاجر باشی و موعد تخليه خانه اجاره ای ات رسيده باشد تا حال و روز اجاره نشين ها را درک کنی.

کابوس اجاره خانه

زوج جوانی برای پيدا کردن يک آپارتمان ۸۰ متري برای رهن و اجاره به بنگاه مسکني در خيابان پاتريس لومومبا حوالی خيابان ستارخان آمده اند. مشاور املاک با حالتی قيمت ها را اعلام می کند که گويی هر فردی توان پرداخت چنين مبالغی را نداشته باشد جرمي مرتکب شده است! همراه زن و مرد از بنگاه خارج می شوم و از وضعيت اجاره ها می پرسم. قيمت های رهن کامل برای يک آپارتمان ۸۰ متری بين ۸۰ تا ۸۵ ميليون تومان است گويا اجاره ها برخلاف تاکيد سازمان تعزيرات، جهش چشمگيری داشته است. مرد جوان می گويد: يک ماه ديگر موعد تخليه خانه ای است که درآن سکونت داريم. يک آپارتمان ۸۰ متری را خرداد سال قبل ۶۰ ميليون تومان رهن کرديم ولی امسال صاحب خانه ۲۵ ميليون روی رهن خانه اش گذاشته است. زن صحبت های همسرش را ادامه می دهد و می گويد: اگر بخواهيم با همان مبلغی که سال قبل خانه اجاره کرديم امسال هم مستاجری کنيم، بايد از خانه۸۰ متری به يک آپارتمان ۶۰ متری برويم چون رهن و اجاره يک آپارتمان ۶۰ متری در اين منطقه ۳۰ ميليون تومان رهن و ماهانه ۶۵۰ هزار تومان اجاره است. به خواندن ادامه دهید

آواتار ناشناخته

گزارش تکمیلی مراسم گرامیداشت اول ماه مه روز جهانی کارگر در مقابل مجلس شورای اسلامی

امروز یازده اردیبهشت ماه، هماهنگ کنندگان طومار سی هزار تنی کارگران همگام با میلیون ها گزارش تکمیلی مراسم گرامیداشت اول ماه مه روز جهانی کارگر در مقابل مجلس شورای اسلامی  کارگر در سرتاسر جهان، اول ماه مه روز جهانی کارگر را با برپائی تجمعی اعتراضی در مقابل مجلس شورای اسلامی گرامی داشتند. در این تجمع که با همراهی بیش از۵۰ تن از کارگران شاغل و بازنشسته (همکاران طومار سی هزار تنی کارگران) کارخانه های مختلف منجمله کارگران ایران خودرو، کیمیدارو، کشتی سازی، پارس الکتریک، بیمارستانهای تهران، شرکت مینو، فولاد خوزستان، پتروشیمی ماهشهر، کارگران ساختمانی، تهران شیمی، شرکت های صنایع فلزی شماره ۱ و ۲ ، لاستیک البرز و برخی دیگر از مراکز صنعتی برگزار شد تجمع کنندگان با اعتراض به گرانی های سرسام آور خواهان لغو مصوبه حداقل مزد مصوب و تجدید نظر فوری در آن شدند.
این تجمع از ساعت ۱۰ صبح با بر افراشتن پارچه نوشته ها و پلاکاردهایی از سوی هماهنگ کنندگان طومار اعتراضی سی هزار تنی آغاز شد و تا ساعت۱۳ ظهر ادامه داشت. بر روی این پلاکاردها نوشته شده بود: یک درصد تامین تامین، ۹۹٪ گرسنه گرسنه – اول ماه مه(۱۱ اردیبهشت) روزجهانی کارگر گرامی باد– کارگران اتحاد اتحاد – خط فقر۱،۵۰۰،۰۰۰ تومان دستمزد کارگر ۴۸۷،۰۰۰ تومان – دفاع از معیشت مان عین شرافتمان است – اعتراض سی هزار کارگر به حداقل مزد و اصلاحات ضد کارگری در قوانین کار و تامین اجتماعی. در طول این تجمع خبرنگاران خبرگزاری های فارس، ایلنا و خبرگزاری خانه ملت حضور پیدا کردند.

به خواندن ادامه دهید