با مطالعه تمام تاریخ نظام سرمایه داری می توان دید که به کارگیری مجازات اعدام به قول مارکس نه باعث «ارعاب» دائمی و نه «اصلاح» جامعه شده است. به همین گونه در حکومت جمهوری اسلامی که متکی بر یک استبداد خشن و اعمال قهر عریان در تمام زوایای حیات اقتصادی، اجتماعی و سیاسی توده ها بوده، اعدام های وحشیانه ای که این رژیم در سطح جهانی همیشه یکی از رکورد داران آن بوده، هیچ گاه نه باعث از بین رفتن جرم های اجتماعی و نه حتی تخفیف آن ها در جامعه تحت سلطه ما شده است.

در نتیجه هیچ کس نمی تواند ادعای مبارزه برای برکندن و الغاء مجازات اعدام را داشته باشد بدون آن که «عمیقاً خواستار دگرگونی سیستمی» گردد که «منشاء و منبع تغذیه جرم و جنایت در جامعه می باشد.»

به خواندن ادامه دهید →

فرهنگ پورمنصوری بعد از ۴ روز اعتصاب غذا توام با گچ گرفتن سر، توسط چند تن از مسئولین زندان مورد ضرب و شتم قرار گرفت و به سلول انفرادی منتقل شد.

بنا به اطلاع گزارشگران، شهرام پورمنصوری، زندانی امنیتی بند ۴ زندان رجایی شهر کرج از روز سه‌شنبه ۲۸ آبان ماه دست به اعتصاب غذا زد و برای رسیدگی به خواسته‌هایش سر خود را گچ گرفت. به خواندن ادامه دهید →

برادر دختر ١٨ ساله‌ی کُرد، اوین عثمانی که اواخر هفته‌ی گذشته با شلیک عمدی مأموران حفاظت نیروی انتظامی به قتل رسید، خبر غیر عمد کشته شدن خواهرش در بی‌بی‌سی را تکذیب کرد.

هوشنگ عثمانی برادر دختر کشته شده گفت: «واقعاً نمی‌دانم شبکه‌ی خبری بی‌بی‌سی چگونه اظهارات من را استنباط کرده‌اند، من به آنها گفتم که ٤ تن با یک خودروی شخصی بدون پلاک در مقابل ما توقف کردند و مجبور به برگشت شدیم که ناگهان به خواندن ادامه دهید →

کوچه شهید «فرهنگ حسینی» از آن کوچه‌های سنگین و نفس‏ گیر تهران است، ورود و خروج به کوچه شبیه ورود و خروج در یک واهه دشوار تاریخی است، همان جایی که نفس بند می‏ آید و اضطراب از حد می‏ گذرد. همان جایی که احساس عذاب وجدان و تمام پرسش های دشوار فلسفی توی ذهنت صف می‏ کشد که مرگ؟ که زندگی؟ که تن؟ که فقر؟ با مردمان ساده این شهر چه می‌کند؟ همه از یک کنجکاوی ساده شروع شده بود.

بنا به گزارش ها، دوشنبه ۱۸ آبان ۱۳۹۲ راهی کوچه شهید «فرهنگ حسینی» در ولی عصر شده بودم. برای گپ و گفتی دوستانه با رییس انجمن حمایت از بیماران کلیوی تا از کمپینی بگویم که هدف اش اعتراض مردمی به تحریم‌هایی است که این روزها نه شهروندان عادی که زندگی بیماران ایرانی را هم تحت شعاع قرار داده. حالا عده‌ای بیایند و بگویند که تحریم‌ها شامل حال مردم عادی نمی‌شود و دارو و درمان که تحریم نبوده و نیست. اما واقعیت موجود در خیابان‌های شهر و راهروهای بیمارستان‌های نمور چیز دیگری می‌گوید، روایت اش آن قدر تلخ است که شاید سازمان ملل هم چندان تمایلی به شنیدن اش نداشته باشد. کوچه شهید «فرهنگ حسینی»، نزدیک ولی عصر است، نخستین‌بار سر به هوا آمدم و خیلی چیزها را ندیدم. حالا تصاویر تازه‌ای روبه‌رویم ردیف شده.

به خواندن ادامه دهید →

۶ تن از زندانیان عقیدتی محکوم به اعدام در سلول‌های انفرادی بند ۲۴۰ اوین در پانزدهمین روز اعتصاب غذای خود به سر می‌برند.

بنا به اطلاع گزارشگران، دو تن از این زندانیان عقیدتی اهل سنت به نام‌های ماموستا کاوه ویسی و مختار رحیمی روز یک‌شنبه ۷ مهر ماه از سالن ۱۰ زندان رجایی شهر کرج به سلول‌های انفرادی بند ۲۴۰ اوین منتقل شدند. به خواندن ادامه دهید →

امروز ۲۱ آبان‌ماه است؛ سی و دو سال پیش در چنین روزی مراسم چهلم رفیق سیامک اسدیان (اسکندر) برگزار گردید. رفیق اسکندر در درگیری با پاسداران جمهوری اسلامی دلاورانه کشته شد. آوازه رفیق اسکندر و همرزمان مبارزش تا همیشه بر تارک تاریخ آزادی‌خواهی و جان‌فشانی ایران خواهد درخشید.

پدرم «محمد حسن بهادری طولابی» اعلامیه‌های مراسم را در منزل چاپ کرده بود. وی با همراهی زنده یاد «رفیق عبدالرضا نصیری» و دیگر رفقای‌شان این اعلامیه‌ها را پخش نمود و خود به همراه اعضای خانواده عازم محل برگزاری مراسم شده بود؛ غافل از این که دژخیمان خون‌خوار و تا بن دندان مسلح رژیم از شب قبل، محل برگزاری مراسم را قرق کرده و در انتظار به دام انداختن مبارزان واقعی و جان بر کف خلق نشسته بودند. به خواندن ادامه دهید →

حسن روحانی رئیس دولت یازدهم در ابتدای کار دولت تدبیر و امید، به مردم وعده داد به عنوان اولین دستور کاری فوری دولت، وضعیت معیشتی مردم را سر و سامان خواهد داد، اما حالا پس از ۹۴روز از این وعده، بررسی گزارش‌های بانک مرکزی از تغییرات قیمت کالاها و اقلام مصرفی مردم نشان می‌دهد، قیمت‌ اکثر کالاها همچنان به روند صعودی خود ادامه می‌دهند و حالا حالاها خیال ماندن و ارزانی ندارند. به خواندن ادامه دهید →

در روز یکشنبه نهم جون ۲۰۱۳ ، فردی به نام ادوارد جوزف اسنودن، بیست و نه ساله، که به عنوان کارشناس فنی کامپیوتر به مدت سه ماه برای آژانس امنیت ملّی آمریکا (اِن اِس اِ) کار کرده بود، بعد از ضبط مدارک بی شماری از اطلاعاتی که از سال ۲۰۰۷ تا به حال در یک برنامه سرّی و بسیار محرمانه جاسوسی به نام «پریسم» Prism ذخیره شده بودند، با در دست داشتن اجازه مرخصی رسمی از آژانس امنیت ملّی آمریکا (اِن اِس اِ) و به بهانه مداوای پزشکی، از جزایر هاوائی در اقیانوس آرام که جزو خاک آمریکا محسوب می شوند خارج شده و به منظور برملا کردن ابعاد برنامه غول پیکر «پریسم»، اول به عنوان پناهنده سیاسی به هنگ کنگ و بعد به روسیه رفت. جوزف اسنودن بیشتر از یک ماه در محیط فرودگاه مسکو به حالت موقت زندگی کرد تا سر انجام روسیه با اقامت یک ساله او در آن کشور موافقت نمود. در حالی که امپریالیسم آمریکا، این خونخوار ترین، جنایتکار ترین، جنگ افروز ترینِ امپریالیست ها که همواره به موذیانه ترین دسیسه های ضد بشری مشغول است، با جرم «در اختیار گذاشتن اسرار محرمانه دولتی به افراد غیر مجاز» و هم چنین با اتهام «دزدی از اموال دولتی» خواهان استرداد سریع و محاکمه او در آمریکا شده است. در آن مقطع، جریان پناهندگی سیاسی اسنودن چند مدتی اخبار دنیا را تحت شعاع خود قرار داد و از آن زمان به بعد هم هر از چند وقتی با افشای بخشی از مدارک بسیار محرمانه ذخیره شده در چهار کامپیوتری که وی با خود به همراه برده است ، دوباره افکار عمومی جهان به او مشغول می شود.

به خواندن ادامه دهید →