امروز خبری را خواندم، هرچند که این روزها همه زندگی من شده خواندن خبر!

اما امروز قلبم بدجوری گرفت برای تو «سیران». راستی چه اسم قشنگی داری،  سیران یعنی چه؟؟؟
آه که تو دیگر در این دنیای بی در و پیکر نیستی… سهم تو از این دنیای بزرگ گم شدن نفس هایت در هوای مسموم کلاس درس بود ،چه درسی؟
آن روز چه میخواندی سیران؟ شب قبل چگونه برای فردای کلاس آماده شدی؟ امتحان هم داشتی سیران؟؟؟
راستی با همکلاسی هایت که قهر نبودی!
هرچند که حالا فرقی هم نمی کند سیران. من به تو قول می دهم که الان هر کسی که با تو قهر بود حالا آشتی ست. آشتیه آشتی. درست مثل عید. الان همه دوستت دارن سیران، آخ که چه حیف شد که نیستی ببینی یه فکر اساسی برای مدرسه تون میکنن سیران!  الان مدرسه شما خیلی مهم شده همه مردم دارن راجع به اون مدرسه و حتی کلاسی که تو توی اون درس میخوندی حرف می زنن سیران! حتی اگه بین همه بچه های ایران شاگرد اول میشدی این همه دوستت نداشتیم سیران. به خواندن ادامه دهید →

درسال ۱۳۳۲ در اعتراض سفر ریچارد نیکسون به ایران تظاهرات دانشجویی در دانشکده فنی تهران آغاز شد که در این تظاهرات و حمله نیروهای نظامی به داخل دانشکده، ۳ دانشجو به نامهای احمد قندچی (از طرفداران جبهه ملی)، مصطفی بزرگ نیا (عضو کمیته مرکزی سازمان جوانان حزب توده ی ایران) و مهدی شریعت رضوی (از کادرهای سازمان جوانان حزب توده ی ایران) کشته شدند. این اتفاق در( ۱۶ آذر ۱۳۳۲) اتفاق افتاد. بعد از آن واقعه، صبح هنگام ورود نیکسون، یکی از روزنامه‌ها در سر مقاله خود تحت عنوان «سه قطره خون» نامه سرگشاده‌‌ای به نیکسون نوشت. نویسنده ابتدا به سنت کهن ایرانیان اشاره کرده بود که هرگاه مهمان عزیزی برای ایرانیان ‌می‌رسد،‌ متناسب با شأن و مقام او برایش گوسفند و گاوی قربانی ‌می‌کنند و سپس خطاب به نیکسون گفته بود: آقای نیکسون ! وجود شما آنقدر گرا‌می و عزیز بود که در قدوم شما سه تن از بهترین جوانان این کشور،‌ یعنی دانشجویان دانشگاه را قربانی کردند، از آن زمان روز۱۶ آذر به عنوان روز و سنبل دانشجو نام گرفت و قبل از اینکه نظام جمهوری اسلامی به حکومت برسد و در زمان به حکومت رسیدن جمهوری اسلامی بسیار حکومت مانور براین روز داد تا باعث بدنامی نظام سابق گردد. در صورتیکه همانگونه که می بینید حتی یکی از احزاب دانشجویان کشته شده از اول حکومت جمهوری اسلامی مورد مهر نظام قرار نگرفت و حتی یک دانشجو از عوامل حزب مورد اعتماد نظام دراین واقعه کشته نشدند اما نظام به نام وبه کام خود برای کوبیدن مخالفان خود و قلع و قمع آنها و احزاب مختلف از این روز بسیار بهره برد تا به مرور زمان حنای نظام رنگ خود را از دست داد و کم کم همین روز ۱۶ آذر به روز مخالفت با نظام و در خواست اجتماعی وسیاسی و… مردم و دانشجویان تبدیل گردید و دانشجویان در این روز درخواستهای خود وجامعه را به صورت مسالمت آمیز مطرح میکردند. به خواندن ادامه دهید →

سه تن از زندانیان سیاسی زندان رجایی شهر جعفر اقدامی، رسول بداقی و شاهرخ زمانی در گرامیداشت روز ۱۶ آذر (روز دانشجو) می‌گویند: دانشگاه به عنوان کانون فکر و اندیشه، شور و شعور و احساسات پاک همواره مورد بی‌مهری و غضب حکومتهای خودکامه قرار گرفته است.*
قتل، زندان، شکنجه و تهدید دانشجویان به انحاء مختلف روش و سیاست مشترک دو حکومت پهلوی و مذهبی در برخورد با دانشجویان بوده است.
متن کامل نامه این زندانیان که در اختیار خبرگزاری هرانا قرار گرفته است به شرح زیر است:
۱۶ آذر یاد آور پیکار خونین دانشجویان علیه استبداد و استعمار، گرامی باد
جنبش دانشجویی ایران به عنوان جنبشی مستقل و آوانگارد نقش بسزایی در طرح کردن و پیگیری مطالبات تاریخی مردم ایران داشته است.
مهم‌ترین نقشی که این جنبش ترقی خواه و تحول طلب به عنوان حلقه اتصال ما بین روشنفکران و مردم ایفا نموده، همانا انتقال دانش و تجربه سازماندهی مبارزه علیه ظلم و تبیین جهان بینی رهایی بخش به اقشار مختلف مردم بوده است. جنبش دانشجویی با پرداخت هزینه‌های بسیار سنگین، همواره دین خود را به جنبش آزادی خواهی و عدالت طلبی مردم ایران اداء کرده است. دانشگاه به عنوان کانون فکر و اندیشه، شور و شعور و احساسات پاک همواره مورد بی‌مهری و غضب حکومتهای خودکامه قرار گرفته است. به خواندن ادامه دهید →

۱۶ آذر ، روز دانشجو، روز پیوند جنبش دانشجوئی با مبارزات خلق های دربند ماست.*

۱۶ آذر سال ۳۲ دانشجویان مبارز با فریاد «مرگ بر امپریالیسم» بر تنیدگی دیکتاتوری شاه با سرمایه داری جهانی تاکید گذاشته و در سال های بعد نیز در تداوم مبارزات خود، خواهان نابودی جمهوری اسلامی با هر جناح و دسته گشتند.

*برگرفته از سایت سیاهکل

خبر درگذشت «قوربانتاج اجه» مادر «شیرمحمد درخشنده (توماج)» در روزهای اخیر اندوه عمیق تمامی انسان های مبارز و آزادیخواه را برانگیخت. «قوربانتاج اجه»، یکی از مظاهر مقاومت و پایداری مادران زندانیان سیاسی و جانباختگان سیاسی در رژیم های دیکتاتوری شاه و جمهوری اسلامی بود که در تاریخ 6 آذر ماه در سن 86 سالگی درگذشت. نام مادر قوربانتاج، یادآور ترور وحشیانه فرزندش «شیر محمد» و سه تن دیگر از فرزندان مبارز خلق ترکمن یعنی مختوم، واحدی و جرجانی است که در سال 58 در همان اوایل روی کار آمدن رژیم وابسته به امپریالیسم جمهوری اسلامی، به جرم دفاع از حقوق و سازماندهی مبارزات عادلانه خلق به پاخاسته ترکمن برای زمین و آزادی، توسط پاسداران مزدور این رژیم، شبانه ربوده و اعدام شدند. ترور وحشیانه توماج، فرزند مادر «قوربانتاج» و همرزمانش تنها یکی از جنایات فجیعی بود که رژیم جمهوری اسلامی بر علیه خلق های تحت ستم ایران مرتکب شد، اما اهمیت کشتار رهبران خلق به خواندن ادامه دهید →

**قوربانتاج اجه، مادر توماج، رهبر و قهرمان شوراهای ترکمن صحرا، روز دوشنبه ششم آذرماه در سن۸۶سالگی درگذشت.

مرگ قوربانتاج، توده مردم ترکمن و انبوه وسیعی ازمبارزین و انقلابیون را درداخل و خارج کشور اندوهگین ساخت. چرا که قوربانتاج فقط مادرتوماج نبود. قوربانتاج مادر رفقای توماج هم بود، مادر توماج ها، مادر تمام انقلابیون و فرزندان راستین خلق بود. قوربانتاج فقط مادرنبود، او زنی شجاع و مبارزی پیگیر و فداکار و همواره یار و یاور توماج و رفقای توماج بود. قوربانتاج زنی جسور و خود یک فدائی بود که حتی پس ازکشتار رهبران شوراها به دست خلخالی جلاد، توده مردم را به راه سرخ توماج فرا میخواند.
درگذشت این مادر فداکار و زن مبارز را با قلبی آکنده ازغم و اندوه به بازماندگان، به همه رفقا و یاران، به همه مبارزین و انقلابیون و به تمام مردم زحمتکش ترکمن تسلیت میگوئیم. قوربانتاج اگر چه از میان ما رفت، اما بی شک نام و یاد این مادر، همچون توماج در یاد و خاطره تمام انقلابیون زنده و جاوید خواهد ماند.
نشریه کار با آوردن قسمتی ازسخنان قوربانتاج درسال ١٣۵۹ و درسالروز جانباختن چهارستاره سرخ ترکمنی؛ شیرمحمد درخشنده (توماج)،  طواق محمدواحدی،  عبدالحکیم مختوم و  حسین جرجانی، یاد و خاطره این مادرعزیز را گرامی میدارد. به خواندن ادامه دهید →

روز پنج شنبه ۲۲ نوامبر ۲۰۱۲  سه تن از اعضای خانواده های جانباختگان دهه ۶۰-۶۷ و مسئولین کمیته خاوران در نروژ با آقای احمد شهید گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل در مورد ایران، در هتلی در شهر اسلو دیدار و گفتگو کردند.

در این جلسه خاطره معینی، حدیث بیرانوند و صمد بهادری طولابی از اعضای خانواده های جانباختگان دهه ۶۰-۶۷ و از مسئولین کمیته خاوران در نروژ برای ادای شهادت و شرح مشاهدات و توضیحات خود درمورد کشتار دهه شصت بویژه تابستان سال ۶۷ و همچنین توضیحاتی در مورد گلزار خاوران در این جلسه حضور یافتند.
نخست خاطره معینی از تلاشهای آقای احمد شهید برای فرصتی که به آنها داده شده تا بتوانند شکایت و مدارک خود را به وی تقدیم کنند ، تشکر کرد و همچنین از تلاشهای ایشان برای دستیابی به حقیقت و شنیدن صدای دادخواهی تمامی آنهایی که در طول سی و چند سال عمر جمهوری اسلامی مورد ظلم و ستم واقع شده اند، قدر دانی نمود .خاطره بدلیل اینکه سه تن ازاعضای خانواده اش در خاوران درخاک شدند و خود یکی از شاهدین بعد از کشتار تابستان ۶۷ در خاوران بود، درمورد گلزار خاوران توضیحاتی جامع و مستند به آقای احمد شهید ارائه داد واز وی تقاضا نمود در صورت سفرشان به ایران از گلزار خاوران دیدن نمایند و با خانواده های این جانباختگان در ایران دیدار کنند. به خواندن ادامه دهید →