با مطالعه تمام تاریخ نظام سرمایه داری می توان دید که به کارگیری مجازات اعدام به قول مارکس نه باعث «ارعاب» دائمی و نه «اصلاح» جامعه شده است. به همین گونه در حکومت جمهوری اسلامی که متکی بر یک استبداد خشن و اعمال قهر عریان در تمام زوایای حیات اقتصادی، اجتماعی و سیاسی توده ها بوده، اعدام های وحشیانه ای که این رژیم در سطح جهانی همیشه یکی از رکورد داران آن بوده، هیچ گاه نه باعث از بین رفتن جرم های اجتماعی و نه حتی تخفیف آن ها در جامعه تحت سلطه ما شده است.
در نتیجه هیچ کس نمی تواند ادعای مبارزه برای برکندن و الغاء مجازات اعدام را داشته باشد بدون آن که «عمیقاً خواستار دگرگونی سیستمی» گردد که «منشاء و منبع تغذیه جرم و جنایت در جامعه می باشد.»
پریسکه 