در ۳۴مین سالگرد جان سپردن رفيق سيامک اسديان که در سازمان چريکهای فدایی خلق ايران به نام اسکندر شناخته میشد، قصد داشتم مطلبی در گرامیداشت خاطره اين رفيق عزيز و انقلابی و يار و ياور ستمدیدگان بنويسم که ياد مطلبی افتادم که سازمان فدایيان خلق ايران (اکثريت) تحت نام «آيینه اسکندر» در رابطه با اين رفيق در نشریه کار شماره ۱۳۲ منتشر نموده بود. به همين دليل هم پيش خود گفتم به جای اينکه من در مورد يکی از فرماندهان نظامی سازمان يعنی رفیق سیامک اسدیان (اسکندر) چيزی بنويسم بهتر است همين لجننامهی سازمان فداییان (اکثريت) را دوباره يادآوری کنم تا جوانان ما بهتر متوجه دره عميقی که بين اسکندرها و دار و دسته حامی خط امام وجود دارد، بشوند. به خصوص که اين روزها میبينم که برخی از جوانانی که از حاکميت جمهوری اسلامی منزجر و متنفرند از روی ناآگاهی همه کمونیستها را جزو حامیان رژیم جمهوری اسلامی قرار داده و تا جایی پیش میروند که حتی کمونیستها را مسبب به قدرت رسیدن خمینی و استقرار رژيم جمهوری اسلامی قلمداد میکنند. به همين دليل هم فکر میکنم تاکيد بر ماهيت ضد انقلابی جريان اکثريت و تفاوتش با کمونيستها و نيروهای انقلابی به چنين جوانانی کمک میکند که اسير تبليغات مغرضانه جمهوری اسلامی نشوند و نيروهای انقلابی را با حاميان جمهوری اسلامی در يک کاسه نريزند.
