۳۲ سال پیش در چنین روزی پدرم «رفیق محمد حسن بهادری طولابی (کسری)»، به همراه تنی چند از مبارزان انقلابی که «برای نابودی ستم بر خواسته بودند، چرا که نان و آزادی را برای همه می خواستند» توسط رژیم جمهوری اسلامی به جوخه های تیرباران سپرده شدند بی آن که جلادان بدانند یاد و راه ایشان تا همیشه جاودانه است و از جانب فرزندان و یاران انقلابی شان، پر رهرو خواهد ماند.
من در آغوش پدرم رفیق فدایی زنده یاد «محمدحسن بهادری طولابی(کسری)»
پریسکه 