گویشگران لری اخگر را پــِریسکــَه می‌گویند. اما «پریسکه» تنها یک واژه نیست. یادآور نشریه‏‌ای زیرزمینی‏ است به همین نام که در سال‏‌های نخست استقرار رژیم جمهوری اسلامی در لرستان منتشر می‏‌شد. بنیان‏‌گذار این نشریه پدرم محمدحسن بهادری طولابی از اعضای سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران (اقلیت) بود که در چهاردهم بهمن سال سیاه شصت در اوین به جوخه تیرباران سپرده‏ شد تا صفحات پریسکه تا ابد سپید بماند. اما تا شب هست جرقه‌ها به چشم می‌آیند.

این پریسکه است!

افشای جنایات حاکمان رژیم ننگین اسلامی ایران و آگاهی دادن به توده‌های زحمت‌کش برای رهایی از چنگال فاشیست اسلامی تا رسیدن به پیروزی نهایی که همانا سرنگونی و محاکمه‌ی عاملین و آمرین جنایات و کشتار زیباترین فرزندان آفتاب و باد در دهه‌ی سیاه شصت در کارزاری مردمی است.