جنگ امپریالیستی‌ای که امپریالیسم آمریکا با کمک سگ زنجیری‌اش صهیونیست‌های اسراییلی و همراه با نقش‌آفرینی جمهوری اسلامی در یک بحران فاجعه‌بار علیه مردم ما به راه انداختند در قدم اول قیام توده‌های مبارز و آزادی‌خواه ایران را مورد حمله قرار داد. این جنگ توده‌های مبارزی که از استبداد و دیکتاتوری و شرایط نابسامان اقتصادی به تنگ آمده بودند و برای سرنگونی این رژیم خون‌خوار به‌پاخاسته بودند را سرکوب نمود و کوشش شد که جنبش اعتراضی آنان را به عقب بیندازد.

با گذشت زمان اهداف استراتژیک این حمله و بحران‌سازی در منطقه‌ی خاورمیانه آشکارتر گشته و معلوم شد که این جنگ با بستن تنگه هرمز به عنوان یک حربه در خدمت اهداف اربابان رژیم جمهوری اسلامی یعنی امپریالیسم آمریکا برای فشار به رقبای امپریالیست دیگر و توسعه سلطه و هژمونی‌طلبی این قدرت امپریالیستی قرار دارد.

اين نوشته به چند واقعیتِ گره‌خورده می‌پر‌دازد: فقر، خشونت و هشدارهایی نهفته در دل سرکوب.

«جرم‌انگاری» یعنی چیزی که در ذات خود جرم نیست مثل فقر، بیکاری یا دستفروشی، به زورِ قانون جرم شمرده شود و با آن مانند جنایت برخورد کنند. در ایران امروز، نظام حاکم از یک‌سو جامعه را در سراشیبی بحران و فقر فرو برده و از سوی دیگر تلاش فرودستان را برای بقا با سرکوب و مجازات پاسخ می‌دهد. ویدیوی هولناک ضرب‌وشتم دو دستفروش به دست «گَله»ای از ماموران شهرداری قزوین فضای مجازی را پر کرده است؛ صحنه‌هایی که بازتاب روشنی از ماهیت رژیمی‌ست که حتی توان پاسخ‌گویی به ابتدایی‌ترین نیازهای جامعه برای گذران زندگی معمولی را ندارد و بر پایه خشونت و تحقیر مردم بنا شده است. وقتی نهادی مانند شهرداری که باید حافظ خدمات شهری و سامان‌دهنده زندگی روزمره باشد، به بازوی سرکوب بدل می‌شود، روشن است که قدرت سیاسی نه برای خدمت به مردم بلکه تنها برای بقای خود از طریق زور عمل می‌کند. این تصاویر نشان می‌دهند که رژیم به‌جای حل ریشه‌ای مشکلاتی چون بیکاری و فقر، بقای خود را در نمایش خشونت و تحمیل ترس جست‌وجو می‌کند.